เมื่อคราวใด ที่สายฝนเริ่มโปรยปรายลงมา มันทำให้ผมนึกถึง ชีวิตในวัยเด็ก สายฝนในเดือนหก จะนำมาซึ่งของเล่น หรือสัตว์เลี้ยงตามฤดูกาลทุกครั้ง ถึงแม้ว่ามัน จะไม่ค่อยจะมีราคาค่างวด อะไรมากมาย สำหรับในยามนี้ สามารถหาได้ในธรรมชาติ เล่นง่าย เลี้ยงง่าย แค่ลูกน้ำหรือไรน้ำ สาหรับมันก็อิ่มแล้ว อุปกรณ์ที่ใช้สำหรับเลี้ยงก็แค่ขวดแก้วใส ๆ ก็เพียงพอ ผมกับเพื่อน ๆ สามารถหามันได้จากคูน้ำหรือต้นจากที่น้ำท่วมถึง จับได้แล้วนำมาแยกเลี้ยงไว้ในขวดแก้วใส ใส่ผักเป็ดแดง เพื่อให้มันได้เคลียคลอ ก็เพียงพอสำหรับสัตว์เลี้ยง ตัวน้อยของผม
           ปลากัด (Fighting Fish) โดยเฉพาะปลากัดใต้ เป็นสัตว์เลี้ยงอีกอย่างหนึ่ง ของผมและบรรดาเพื่อน ๆ ทั้งหลาย สำหรับเด็กบ้านนอกอย่างพวกผม มันไม่ต้องซื้อหาแต่อย่างใด มันสามารถหาได้ตามธรรมชาติ "การกัดปลา" จึงเป็นกิจกรรมสำหรับเด็ก ๆ วัยทโมนอย่างพวกผม ไม่ได้เป็นการพนัน แต่เป็นการรวมกลุ่ม เพื่ออวดอ้างถึงวิธีการเลี้ยง ของแต่ละคน และนอกเหนือไปจากความ สุขสนุกสนานตามประสาเด็กแล้ว ปลากัดยังให้อะไรอื่น ๆ อีกมากมาย ทำให้พวกเราได้ศึกษา ระบบนิเวศน์ของธรรมชาติ เรียนรู้ธรรมชาติโดยที่เป็น การศึกษานอกห้องเรียน ศึกษาวงจรชีวิตของปลากัด การผสมพันธ์ การอนุบาลตัวอ่อน ฯลฯ สิ่งเหล่านี้เป็นการศึกษา และเข้าใจธรรมชาติโดยที่พวกเราไม่รู้ตัวเสียด้วยซ้ำ
 
         นอกจากนี้ ผมยังมีความชื่นชอบสัตว์เลี้ยง ชนิดนี้อีกอย่างก็คือ "ศิลปที่มีชีวิต" มันเป็นปลาที่มีความสวยงาม ที่จิตรกรชั้นเอกหรือชั้นฟ้า ไม่อาจจะตวัดปลายภู่กัน ระบานสีให้เกิดขึ้น ได้ภายในชั่วพริบตา แต่มันเป็นศิลปที่มีชีวิต อันเกิดจากธรรมชาติ เป็นจินตลีลาใต้ผืนน้ำ การร่ายรำ โดยครีบหลังที่ค่อน มาทางด้านหลังของลำตัว แพนหางขนาดโตเป็นรูปกลมมน ครีบล่างที่พร้อมกัน โบกสะบัด พริ้วไหว โอนเอนไปมาตามจังหวัด รวมทั้งจงอยปากอันแหลมคม อันเป็นการผสมผสานกัน ระหว่างศาสตร์และศิลป์ อย่างลงตัว เกล็ดแต่ละเกล็ด ดวงตาที่เปล่งประกาย ท้าทายคู่ต่อสู้หรือผู้มาเยือน สีแดง สีส้ม สีเหลือง สีเขียว สีฟ้า และสีอื่น ๆ อีกหลายหลากสีที่ปรากฏ มองดูแล้วเหมือนกับ สายรุ้งที่กำลังเคลื่อนไหว อยู่ในสายน้ำ แต่ใครเล่าจะรู้ได้ล่ะ ภายใต้สีสันที่สวยงา มและลีลาการร่ายรำ อย่างอ่อนช้อย จะแฝงไว้ด้วยจิตวิญญาณแห่งนักต่อ    

          ผมหลงไหลในศิลปชิ้นนี้ เหมือนโดยมนต์สะกด ทุกครั้งที่ได้ดูปลากัด ไม่ได้เป็นแค่เพียงสัตว์เลี้ยง ในขวดแก้วเท่านั้น แต่มันเป็นการสอนให้รู้ถึงการต่อสู้ และมันก็เป็นความจริง ที่หนีไม่พ้น เพราะคนเราเกิดมา ก็ต้องต่อสู้เช่นกัน ถึงแม้ว่าการต่อสู้ของปลากัด จะไม่เหมือนกับการต่อสู้ของคน เหตุผลในการต่อสู้อาจจะต่างกัน เพราะการต่อสู้ของคนเราทุกวันนี้ เป็นการต่อสู้โดยใช้อุบาย ทำลายล้างกันไม่รู้จักจบสิ้น ถึงแม้ว่าจะมีปรัชญาว่า "ผู้ที่มีชีวิตอยู่ได้ คือผู้ที่ต่อสู้" ก็ตาม          

        แต่การต่อสู้ก็ควรเป็นการ ต่อสู้อย่างเป็นธรรม อย่างเช่นปลากัดมักจะต่อสู้กันแบบตัวต่อตัว แล้วยังเปิดโอกาส ให้คู่ต่อสู้ที่พ่ายแพ้หลบหนี ออกไปจากบริเวณที่มันอาศัยอยู่ ผมไม่เคยเห็นว่าในธรรมชาติ ปลากัดจะไล่ล่าคู่ต่อสู้ของมัน จนถึงแก่ความตาย เหมือนอย่างกับคนเราในทุกวันนี้ ด้วยเพราะเหตุนี้เอง ทุกครั้งที่ผมผ่านไปยังสวนจตุจักร ผมมักจะแวะเวียนไปบริเวณ ที่เขาขายปลากัดทุกครั้ง ที่มีโอกาสไปเพื่อรำลึกถึงวันวาน ในอดีตที่ผ่านมา และเพื่อขอบคุณ ที่ปลากัดได้สอนถึงการต่อสู้ให้กับผม สอนว่าถึงแม้ว่าเราเกิดมาเป็นคน ก็จำเป็นที่จะต้องมีเขี้ยวเล็บ ไว้ช่วยเหลือตัวเอง เพราะฉะนั้น สำหรับผมปลากัด จึงเป็นอะไรที่มากกว่า "สัตว์เลี้ยงในขวดแก้ว"

นริศ....
 
 
 
Made in THAILAND : www.2snake2fish.com